Pasek statusu programu Autodesk AutoCAD 2013 dla studentów

Styczeń 24, 2013
By

Pasek statusu programu Autodesk AutoCAD 2013 dla studentów 

Włączanie paska statusu – tryb orto – wprowadzanie dynamiczne – lokalizacja

 Autorem tekstu jest Mateusz Górka

Do tej pory, w omawianych zagadnieniach poruszane byłby kwestie właściwie wszystkich elementów stanowiących interfejs programu. Jednakowoż, w tym artykule uwaga zostanie skupiona na pasku statusu – status bar. Oczywiście, w codziennej pracy jego wykorzystanie ma niebagatelne znaczenie umożliwiając precyzyjną, szybką oraz wydajną pracę.

Zacznijmy więc, od zlokalizowania go w głównym oknie programu dokładnie nieco powyżej dolnej listy okna programu Autodesk AutoCAD 2013 dla studentów. Standardowo jego znalezienie nie stwarza problemów, gdyż uruchamia się wraz ze startem programu, jednakże czasami może  nam ograniczać obszar roboczy i z tego względu niektórzy studenci, projektanci czy kreślarze ukrywają go. By móc tego dokonać, należy w oknie wiersza polecenia wpisać właściwą komendę  i tutaj <status bar>=0 (gdy wyłączamy) lub <status bar>=1 (gdy włączamy).  Pozostawmy pasek statusu włączony

i zacznijmy analizować jego możliwości poczynając od przeglądu opcji od lewej strony. Pierwszym elementem, do którego docieramy wzrokiem jest niewielkie okienko o zmiennych wartościach w sytuacji, gdy przemieszczamy krzyż nitek w obrębie obszaru roboczego – są to współrzędne każdego pojedynczego punktu określone według GUW . Idąc dalej, użytkownik napotka na swej drodze grupę ikonek, którym przyporządkowano funkcje nawigacji i lokalizacji w obrębie rysunku, takie jak: tworzenie trybu wiązać, skok, wyświetlanie siatki, orto, śledzenie biegunowe, lokalizacja obiektu 2D i 3D, śledzenie lokalizacji, wprowadzanie dynamiczne, wskazywanie szerokości linii, przezroczystość, wybieranie cykliczne, monitorowanie opisu. Skupię się jednak na omówieniu najważniejszych trzech, jak orto, lokalizacja obiektu, wprowadzanie dynamiczne, na rysunku sygnalizowane kolorem niebieskim.

Włączmy więc funkcję orto zwykłym kliknięciem w odpowiednią ikonkę. Prześledźmy jej działanie poprzez analizę wstawienia dwóch odcinków zarówno bez, jak i z włączonym trybem orto. Na rysunku pokazane zostały dwa odcinki, z lewej strony widzimy stworzenie odcinka o dowolnym pochyleniu, długości, skierowaniu, z prawej jednak została wstawiona linia pozioma i pionowa, które są do siebie prostopadłe. Prosty więc wniosek, iż funkcja ta pozwala na zachowanie kąta prostego, w każdej sytuacji i linii, która tego wymaga. Podobnie jest też z opisami, bo, jeśli założymy sobie, że kolejne opisy nad liniami znaleźć miały by się w jednym poziomie i na równej wysokości, opis należy przekopiopiować i przy włączonym trybie orto przenieść w poziomie albo pionie. Widoczne są możliwości sterowania obiektami jedynie w płaszczyźnie pionowej i poziomej.

Na tym samym rysunku, przy tworzonej linii pionowej program wyświetlił dodatkowe elementy, jak tymczasowe linie przerywane i bloki z wartościami, które użytkownik może redagować. Są to przymioty wprowadzania dynamicznego. Jest to funkcja, za pomocą której możemy wprowadzać linie, edytować je określając przy tym ich przymioty – długość, pochylenie. Prześledźmy działanie funkcji na przykładzie wstawienia linii. Na rysunku pokazano edycję linii, gdzie w bloczkach redagować możemy jej długość i kąt nachylenia. Pamiętać trzeba, że bloczek z danymi, poddany edycji zostanie podświetlony na niebiesko i domyślnie będzie to długość, jednakże gdy zechcemy zmienić nachylenie linii, wystarczy kliknąć przycisk Tab na klawiaturze, aby przeskoczyć do następnego okienka i tam wprowadzić wymaganą wartość. Ustawmy więc naszą linię tak, by miała 600 jednostek długości i nachylenie 150º, co widać na rysunku. Po zatwierdzeniu wprowadzonych danych, linia zostanie właściwie dopasowana.

Pasek statusu programu Autodesk AutoCAD 2013 dla studentów 

Ostatnim z zagadnień poruszanych w tym artykule jest tryb lokalizacji 2D. Kryje się on pod ikonką, przy czym, w tym przypadku, najpierw klikniemy na ten przycisk prawym przyciskiem myszy, by poznać możliwości zlokalizowania danych punktów. Widzimy więc, iż program gwarantuje dokładność wstawiania danego obiektu z zachowaniem wybranych parametrów. Treningowo zaprezentujmy możliwość wstawienia dowolnego wieloboku w środku danego okręgu

i określenia prostej na przedłużeniu innej prostej. W pokazanych wcześniej opcjach należy więc wybrać polecenia Koniec, Centrum i Na przedłużeniu. Po zaznaczeniu tychże opcji, przechodzimy do wybrania elementów do wrysowania i dalej do obszaru roboczego. W pierwszym przypadku, po wybraniu ilości boków wieloboku i zatwierdzeniu enterem przybliżamy kursor myszy do naszego okręgu, przy czym program sam nam go wskaże za pomocą żółtej obwódki, co uefektywnia naszą pracę. Uaktywniona opcja lokalizacji zostaje określona poprzez niebieski bloczek z treścią Centrum.

Przy tworzeniu jednej prostej na przedłużeniu innej należy postąpić podobnie, a więc wybrać linię i określić punkt początkowy nowej prostej. Tym razem, punkt, co do którego się odnosimy został przez program określony krzyżykiem na końcu pierwotnej linii i wyświetlił komunikat o tworzeniu nowej prostej na przedłużeniu.

Wynika stąd, że schemat działania tego trybu jest powtarzalny i daje możliwość wskazywania ogromnej dokładności w obszarze roboczym rysunku.

Zapraszamy do następnego odcinka tutorialu o programie Autodesk AutoCAD 2013 dla studentów na blogu LEGALO.

Autorem tekstu jest: Mateusz Górka 

Tags:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Connect with Facebook

*

Newsletter LEGALO

Otrzymuj informacje o rabatach, kuponach i promocjach!

Zamów tutaj